2 - De stemvork

Wanneer je deze oefening een tijdje elke dag in je klas doet, zal je versteld staan van de wonderlijke resultaten. Vraag aan de leerlingen aan het begin van de les of de dag (wanneer er nog geen muziek geklonken heeft) om even naar binnen te luisteren en dan op een teken van de leerkracht op de klank oeh de toon a te zingen. De leerlingen zullen dan uiteraard verschillende tonen gaan zingen, laat ze die tonen aanhouden, hun eigen toon dus vast te houden. Vraag de leerlingen de toon even te onthouden, terwijl je bespreekt wat er geklonken heeft.

Stel bijvoorbeeld de volgende vragen:

*Wie denkt dat hij te hoog zat, te laag of precies goed?
*Wie zong de hoogste toon, wie de laagste?
*Wie is het gelukt om zijn toon vast te houden, wie heeft zijn toon aangepast aan de omgeving?
*Welke toon was de meest voorkomende toon, de overheersende? 
*Was deze toon inderdaad de stemvork-a, of was die hoger/lager?

En dan komt het grote moment: de stemvork wordt aangeslagen en tegen het bord gehouden, zodat iedereen de toon a kan horen. Wie zat er goed? Was de meest voorkomende toon de a? Zo nee, zaten we te hoog of te laag? Tenslotte: zing de toon a gezamenlijk en zo zuiver mogelijk.

Maar de mooiste momenten komen de volgende dagen. Wanneer deze oefening elke dag herhaald wordt zal blijken dat al snel vrijwel de hele klas onmiddellijk de juiste a zingt. Ze hebben de toon ergens onbewust onthouden. Stel de vraag: hoe wist je wat de juiste toon was? Hoe heb je de toon onthouden? Heb overigens niet de illusie dat je hierdoor de kinderen een absoluut gehoor aanleert... na enige tijd ebt het herinneren weer weg. 

Variatie: in plaats van de stemvork aan te slaan en op het bord voor iedereen hoorbaar te maken, kan de leerkracht ook de aangeslagen stemvork op het hoofd van enkele leerlingen zetten, zodat alleen zíj de juiste toon kunnen horen. Dan ontstaat een geheimzinnige sfeer: één leerling hoort iets en de anderen niet.

Terug
X

Gebruik je mobiel in horizontale positie voor een optimale weergave.